غزل شماره ۲۲۳ - عجب شکسته دل و زار و ناتوان شده ام!...

عجب شکسته دل و زار و ناتوان شده ام!

چنان که هجر تو می خواست، آن چنان شده ام

به گفتگوی تو افسانه گشته ام همه جا

به جستجوی تو آواره جهان شده ام

خدای را دگر ای یار سوی من مگذر

که من به کوی کسی خاک آستان شده ام

دلم ز شادی عالم گرفته است ولی

غمی که از تو رسیده است شادمان شده ام

از آن شده است، هلالی، دلم شکاف شکاف

که ناوک غم و اندوه را نشان شده ام