غزل · مولوی
غزل شماره ۲۳۱۷ - ای خاک کف پایت رشک فلکی بوده...
1
ای خاک کف پایت رشک فلکی بوده
جان من و جان تو در اصل یکی بوده
2
در خانه نقشینی دیدم صنم چینی
خون خواره صد آدم جان ملکی بوده
3
صد ماه یقینم شد اندر دل شب پنهان
صد نور یقین دیدم مشتاق شکی بوده
4
گفتم به ایاز ای حر محمود شدی آخر
در شاه چه جا کردی ای آیبکی بوده
5
ای سگ که ز اصحابی در کهف تو در خوابی
چون شیر خدا گشتی اول سگکی بوده
6
ای ماهی در آتش تو جانب دریا کش
ای پیشتر از عالم در وی سمکی بوده
7
شمس الحق تبریزم همرنگ تو می خیزم
من مرده تو گرد من بحر نمکی بوده