در صفت بروج دوازده گانه

حمل و ثور و پیکر جوزا

سرطان و اسد دلیل بقا

خوشه خاک و کفه میزان

عقرب مائی و زنار کمان

جدی خاکی و دلو و حوت بهم

از هوا و ز آب داده رقم

بره و شیر ناریست و کمان

گاو و خوشه و بز ز خاک گران

باز دو پیکر و ترازو و دول

از هوا یافت بهره بیش ممول

هست خرچنگ و گزدم و ماهی

که بر آبستشان شهنشاهی

حمل و عقربست از این تاریخ

که شدستند خانه مریخ

ثور و میزان ز زهره دارد بهر

زهره چون شاه و ثور و میزان شهر

پس از این هست خوشه و جوزا

کز عطارد گرفته اند بها

سرطان خانه قمر گویند

شمس را جز اسد کجا جویند

قوس و حوتست خانه هرمزد

جدی و دلو از زحل بجوید مزد