باب فی ذکر ائمتهم من المتاخرین، رضوان الله علیهم اجمعین

بدان جبرک الله که اندر زمانۀ ما گروهی اند که طاقت حمل ریاضت ندارند و بی ریاضت ریاست طلب کنند و همه اهل این قصه را چون خود پندارند، و چون سخن گذشتگان بشنوند و شرف ایشان ببینند و معاملات ایشان برخوانند، اندر خود نگاه کنند، خود را از آن دور یابند، برگشان نباشد که گویند: «مانه آنیم»؛ فاما گویند: «اندر زمانۀ ما این چنین کسان نمانده اند.» این قول از ایشان محال باشد؛ از آن چه خداوند تعالی هرگز زمین را بی حجت ندارد و هرگز این امت را بی ولی؛ کما قال النبی، علیه السلام: «لایزال طائفه من امتی علی الخیر والحق حتی تقوم الساعه»؛ و لقوله، علیه السلام: «لایزال من امتی اربعون علی خلق ابراهیم.» هرگز امت من خالی نباشند از طایفه ای که ایشان بر خیر و حق باشند تا قیامت و همیشه در امت من چهل تن بر خوی ابراهیم پیغمبر علیه السلام باشند.