مرثیه · احمد شاملو
تمثیل
1
به پوران صلح کل و سیروس طاهباز
2
برای تمام صفا و محبتشان
3
در یکی فریاد
4
زیستن
5
[پرواز عصیانی فواره یی
6
که خلاصی اش از خاک
7
نیست
8
و رهایی را
9
تجربه یی می کند.]
10
11
و شکوه مردن
12
در فواره ی فریادی
13
[زمینت
14
دیوانه آسا
15
با خویش می کشد
16
تا باروری را
17
دست مایه یی کند؛
18
که شهیدان و عاصیان
19
یارانند
20
که بارآوری را
21
بارانند
22
بارآورانند.]
23
24
زمین را
25
باران برکت ها شدن
26
[مرگ فواره
27
از این دست است.]
28
ورنه خاک
29
از تو
30
باتلاقی خواهد شد
31
چون به گونه ی جوباران حقیر مرده باشی.
32
33
□
34
35
فریادی شو تا باران
36
وگرنه
37
مرداران!
38
39
۲۰ مرداد ۱۳۴۷
40
41
© www.shamlou.org سایت رسمی احمد شاملو