سایر · احمد شاملو
مجال
1
جوجه یی در آشیانه
2
گلی در جزیره
3
ستاره یی در کهکشان.
4
5
□
6
7
با پیشانی بلندت به جرمی اندیشیدی
8
که در پوسته می رست
9
تا باغچه را
10
به نغمه
11
سرشار کند
12
همچنان که عصاره ی خاک
13
از دهلیز ساقه می گذشت
14
تا چشم انداز تابستانه را
15
به رنگی دیگر
16
بیاراید
17
بر جزیره یی که می گذرد
18
با گردش تپنده ی روزان و شبان
19
از برابر خورشیدی
20
که در خود
21
می سوزد.
22
23
□
24
25
تو میلاد را
26
دیگربار
27
در نظام قوانینش دوره می کنی،
28
و موریانه ی تاریک
29
تپش های زمانت را
30
می شمارد.
31
32
۹ آبان ۱۳۵۱
33
34
© www.shamlou.org سایت رسمی احمد شاملو