شعر سپید · احمد شاملو
سپیده دم
1
به هزار زبان
2
ولوله بود.
3
4
بیداری
5
از افق به افق می گذشت
6
و همچنان که آواز دوردست گردونه ی آفتاب
7
نزدیک می شد
8
ولوله ی پراکنده
9
شکل می گرفت
10
تا یکپارچه
11
به سرودی روشن بدل شود.
12
13
پیش بازیان
14
تسبیح گوی
15
به مطلع آفتاب می رفتند
16
و من
17
خاموش و بی خویش
18
با خلوت ایوان چوبین
19
بیگانه می شدم.
20
21
مرداد ۱۳۵۵
22
بهنمیر
23
24
© www.shamlou.org سایت رسمی احمد شاملو