حوای دیگر

می شناسی به خود گفته ام

همانم که تو را سفته ام

بسی پیش از آنکه خدا را تنهایی آدمکش بر سر رحم آرد:

بسی پیش از آن که جان آدم را

پوک ترین استخوان تنش همدمی شود برنده

جامه به سیب و گندم بردرنده

ازراه دربرنده

یا آزادکننده به گردنکشی.

غضروف پاره ی جداسری.

□

می شناسی به خود گفته ام

همانم که تو را ساخته ام تو را پرداخته ام

غره سرترین و خاکسارترین.

مهری بی داعیه به راهت آورد

گرفت ات

آزادت کرد

بازت داشت

بر پایت داشت

و آنگاه

گردن فراز

به پای غرورآفرینت سر گذاشت.

□

می شناسی، می دانم همانم.

۵ شهریور ۱۳۶۸

خانه ی دهکده

© www.shamlou.org سایت رسمی احمد شاملو