رباعی · مهستی گنجوی
رباعی شماره ۱۰۴ - از بس که کند زلف تو با روی تو ناز...
1
از بس که کند زلف تو با روی تو ناز
بیم است که از رشک کنم کفر آغاز
2
من بنده بادی شوم ای شمع طراز
کو زلف تو را ز روی بر دارد باز
متن شعر کپی شد.
رباعی · مهستی گنجوی
از بس که کند زلف تو با روی تو ناز
بیم است که از رشک کنم کفر آغاز
من بنده بادی شوم ای شمع طراز
کو زلف تو را ز روی بر دارد باز