رباعی · مهستی گنجوی
رباعی شماره ۱۱۰ - در ره چو بداشتم به سوگندانش...
1
در ره چو بداشتم به سوگندانش
از شرم عرق کرد زخ خندانش
2
پس بر رخ زرد من بخندید به لطف
عکس رخ من فتاد بر دندانش
متن شعر کپی شد.
رباعی · مهستی گنجوی
در ره چو بداشتم به سوگندانش
از شرم عرق کرد زخ خندانش
پس بر رخ زرد من بخندید به لطف
عکس رخ من فتاد بر دندانش