رباعی · خیام
رباعی ۸۱ - روزی که نهال عمر من کنده شود،...
1
روزی که نهال عمر من کنده شود،
و اجزام ز یک دگر پراکنده شود؛
2
گر زان که صراحیی کنند از گل من،
حالی که ز باده پر کنی زنده شود.
متن شعر کپی شد.
رباعی · خیام
روزی که نهال عمر من کنده شود،
و اجزام ز یک دگر پراکنده شود؛
گر زان که صراحیی کنند از گل من،
حالی که ز باده پر کنی زنده شود.