رباعی · خیام
رباعی ۱۱۲ - چون عهده نمی شود کسی فردا را،...
1
چون عهده نمی شود کسی فردا را،
حالی خوش کن تو این دل سودا را،
2
می نوش به ماهتاب، ای ماه که ماه
بسیار بگردد و نیابد ما را.
رباعی · خیام
چون عهده نمی شود کسی فردا را،
حالی خوش کن تو این دل سودا را،
می نوش به ماهتاب، ای ماه که ماه
بسیار بگردد و نیابد ما را.