رباعی · خیام
رباعی ۱۳۴ - با باده نشین، که ملک محمود این است،...
1
با باده نشین، که ملک محمود این است،
وز چنگ شنو، که لحن داوود این است؛
2
از آمده و رفته دگر یاد مکن،
حالی خوش باش، زان که مقصود این است.
رباعی · خیام
با باده نشین، که ملک محمود این است،
وز چنگ شنو، که لحن داوود این است؛
از آمده و رفته دگر یاد مکن،
حالی خوش باش، زان که مقصود این است.