رباعی · خیام
رباعی ۱۳۹ - لب بر لب کوزه بردم از غایت آز،...
1
لب بر لب کوزه بردم از غایت آز،
تا زو طلبم واسطه عمر دراز،
2
لب بر لب من نهاد و می گفت به راز:
می خور، که بدین جهان نمی آیی باز!
متن شعر کپی شد.
رباعی · خیام
لب بر لب کوزه بردم از غایت آز،
تا زو طلبم واسطه عمر دراز،
لب بر لب من نهاد و می گفت به راز:
می خور، که بدین جهان نمی آیی باز!