رباعی · خیام
رباعی ۱۴۰ - خیام، اگر ز باده مستی، خوش باش؛...
1
خیام، اگر ز باده مستی، خوش باش؛
با لاله رخی اگر نشستی، خوش باش؛
2
چون عاقبت کار جهان نیستی است،
انگار که نیستی، چو هستی خوش باش.
متن شعر کپی شد.
رباعی · خیام
خیام، اگر ز باده مستی، خوش باش؛
با لاله رخی اگر نشستی، خوش باش؛
چون عاقبت کار جهان نیستی است،
انگار که نیستی، چو هستی خوش باش.