صدای تیشه

سخن بشنو مجال چند و چون نیست

جهان جز رزمگاه آزمون نیست

ز مد و جزر آن باشد هویدا

که موج آسا بقایش در سکون نیست

دوام رعد هستی برقکی بود

بقای زندگانی زین فزون نیست

به زودی می رسد بر اوج عزت

هوس گر توده ای را رهنمون نیست

چرا شد ذره اسباب تباهی

اگر معراج عقل ما جنون نیست

نشان عشق فرهادش نخوانید

صدای تیشه گر در بیستون نیست

رسیدن ها به کاخ اعتبارات

به همراهی نیرنگ و فسون نیست

چه سود از خرقه و دستار و تسبیح

درون هر که صافی چون برون نیست

اگر مردی تو، دست بی نوا گیر

مروت خنده بر حال زبون نیست

ز جام ناتوانان آب خوردن

چه باشد جان من گر شرب خون نیست

رسد بر منزل مقصود «بارق»

هر آن کاو کاسه صبرش نگون نیست