مرغ عرشی

ای شمع خاموش

ای بخت خفته

ای مادرم، ای بوستان رفته برباد

ای بلبل بی نغمه در چنگال پائیز

ای مرغ عرشی کز پس عمری اسیری

سوی خدا با جاطری شاد

پرواز کردی زین قفس، آزاد آزاد

جای تو خالی

پنداشتی آن مهر ها را بردم از یاد؟ -

نه ... این فسانه است -

هرگز فراموشت نخواهم کرد، مادر !

***

ای وای بر من

تا با تو بودم