غزل · مولوی
غزل شماره ۲۵۸۶ - گر هیچ نگارینم بر خلق عیانستی...
1
گر هیچ نگارینم بر خلق عیانستی
ای شاد که خلقستی ای خوش که جهانستی
2
گر نقش پذیرفتی در شش جهت عالم
بالا همه باغستی پستی همه کانستی
3
از خلق نهان زان شد تا جمله مرا باشد
گر هیچ پدیدستی آن همگانستی