غزل · مولوی
غزل شماره ۲۵۸۷ - ای ساکن جان من آخر به کجا رفتی...
1
ای ساکن جان من آخر به کجا رفتی
در خانه نهان گشتی یا سوی هوا رفتی
2
چون عهد دلم دیدی از عهد بگردیدی
چون مرغ بپریدی ای دوست کجا رفتی
3
در روح نظر کردی چون روح سفر کردی
از خلق حذر کردی وز خلق جدا رفتی
4
رفتی تو بدین زودی تو باد صبا بودی
ماننده بوی گل با باد صبا رفتی
5
نی باد صبا بودی نی مرغ هوا بودی
از نور خدا بودی در نور خدا رفتی
6
ای خواجه این خانه چون شمع در این خانه
وز ننگ چنین خانه بر سقف سما رفتی