خون در جگر

دلا حلاوت آن دل ستان اگر دانیم

به جان او که دل از آن او نگردانیم

اگر به ماه بر آید و گر به چاه شود

چراغ راه همان شمع شعله ور دانیم

حدیث غارت دی از درخت پرسیدند

جواب داد که ما وقت بار و بر دانیم

به آب و رنگ خوشت مژده می دهیم ای گل

که نقش بندی این خون در جگر دانیم

خمار این شب ساغر شکسته چند کشی؟

بیا که ما ره میخانه ی سحر دانیم

زمانه فرصت پروازم از قفس ندهد

وگرنه ما هنر رقص بال و پر دانیم

خدای را که دگر جرعه ای از آن می لعل

به ما ببخش که ما قدر این گوهر دانیم

طریق سایه اگر عاشقی ست عیب مکن

ز کارهای جهان ما همین هنر دانیم