یادگار خون سرو

دلا دیدی که خورشید ازشب سرد

چو آتش سر ز خاکستر بر آورد

زمین و آسمان گلرنگ و گلگون

جهان دشت شقایق گشت ازین خون

نگر تا این شب خونین سحر کرد

چه خنجر ها که از دل ها گذر کرد

زهر خون دلی سروی قد افراشت

ز هر سروی تذروی نغمه برداشت

صدای خون در آوز تذرو است

دلا این یادگار خون سرو است