سایر · سایه
ماه و مریم
1
رخسار ماه بین که چه زیبا و روشن است
پاکیزه رو چو مریم پاکیزه دامن است
2
خوابیده ماه غمزده ، بر تخت آسمان
بیمار و شرمناک ، مگر مریم من است !
3
سیمینه تن نهفته به نیلوفری پرند
چون مریم سپید که آبیش بر تن است
4
رخسار مریم است مه مانده زیر ابر
کان زلف تابدار بر آن سایه افگن است
5
دامان مریم است تو گویی و اشک من
مهتاب را که خوشه ی پروین به دامن است
6
پیشانی برآمده ی مریم است ماه ؟
یا آن بلور سینه و آن عاج گردن است ؟
7
رخسار مریم است و به پاکی و روشنی
آیینه ی جمال نمای دل من است !