بوسه

گفتمش :

- " شیرین ترین آواز چیست ؟ "

چشم غمگینش به رویم خیره ماند

قطره قطره اشکش از مژگان چکید

لرزه افتادش به گیسوی بلند

زیر لب غمناک خواند :

- " ناله ی زنجیرها بر دست من ! "

گفتمش :

-" آنگه که از هم بگسلند ... "

خنده ی تلخی به لب آورد و گفت :

- " آرزویی دلکش است اما دریغ !

بخت شورم ره برین امید بست

وان طلایی زورق خورشید را

صخره های ساحل مغرب شکست ! ... "

من به خود لرزیدم از دردی که تلخ

در دل من با دل او می گریست

گفتمش :

- " بنگر درین دریای کور

چشم هر اختر چراغ زورقی است ! "

سر به سوی آسمان برداشت گفت :

- " چشم هر اختر چراغ زورقی ست

لیکن این شب نیز دریای ست ژرف

ای دریغا شبروان ! کز نیمه راه

می کشد افسون شب در خواب شان ... "

گفتمش :

- " فانوس ماه

می دهد از چشم بیداری نشان ... "

گفت :

-" اما درشبی این گونه گنگ

هیچ آوایی نمی آید به گوش ... "

گفتمش :

- " اما دل من می تپد

گوش کن ، اینک صدای پای دوست ! "

گفت :

- " ای افسوس در ایندام مرگ

باز صید تازه ای را می برند

این صدای پای اوست ! "

گریه ای افتاد در من بی امان

در میان اشک ها ، پرسیدمش :

- " خوش ترین لبخند چیست ؟ "

شعله ای در چشم تاریکش شکفت

جوش خون در گونه اش آتش فشاند

گفت :

- " لبخندی که عشق سربلند

وقت مردن بر لب مردان نشاند "

من ز جا برخاستم

بوسیدمش