غزل · مولوی
غزل شماره ۲۶۴۹ - منم فانی و غرقه در ثبوتی...
1
منم فانی و غرقه در ثبوتی
به دریاهای حی لایموتی
2
مگر من یوسفم در قعر چاهی
مگر من یونسم در بطن حوتی
3
وجود ظاهرم تا چند بینی
که اطلس هاست اندر برگ توتی
4
فقیرم من ولیکن نی فقیری
که گردد در به در در عشق لوتی
5
ز بهر قهر جان لوت خوارم
بمالیده چو جلادان بروتی
6
به غیر عشق شمس الدین تبریز
نیرزد پیش بنده تره توتی