غزل · مولوی
غزل شماره ۲۷۴۵ - آخر گل و خار را بدیدی...
1
آخر گل و خار را بدیدی
روز و شب تار را بدیدی
2
بس نقش و نگار درشکستی
تا نقش و نگار را بدیدی
3
از عالم خاک برگذشتی
و آن گرد و غبار را بدیدی
4
می خند چو گل در این گلستان
کان جان بهار را بدیدی
5
بی کار شدی ز کار عالم
چون حاصل کار را بدیدی
6
چون باده ساقی اندرآمیز
چون رنج خمار را بدیدی