مرثیه · محمدرضا شفیعی کدکنی
مرثیه
1
دران سپیده ی ناپایدار
2
تو مثل کرگدن
3
از بیشه پا برون هشتی
4
و آسمانه ی شب را
5
چو آسمان سحر
6
شکافتی و
7
شکفتی به سوی بی سویی
8
دران سپیده ی ناپایدار مرغی را
9
به همسرایی خود خواندی
10
و مرغ هیچ نگفت
11
و خون ز شاخه فرو ریخت
12
و مرغ پر زد و از ریسمان باد آویخت
13
دران سپیده ی ناپایدار مردانی
14
ز دور می خواندند
15
هنوز نعش صداشان بر آبها جاری ست
16