غزل · مولوی
غزل شماره ۲۷۷۱ - ای قلب و درست را روایی...
1
ای قلب و درست را روایی
پیش تو که زفت کیمیایی
2
در ره خر بد ز اسب رهوار
از فضل تو کرده پیش پایی
3
گر پای سگی ره تو کوبد
بر شیر وغاش برفزایی
4
در عشق تو پاشکستگانند
دارند امید پرگشایی
5
در تو مگسی چو دل ببندد
یابد ز درت پر همایی
6
فضل تو علی هین گفت
تا نگشاید ره گدایی
7
خاموش که هر محال و صعبی
آسان شود از کف خدایی