فاتح

از تیغ آفتاب

با دست و بادبادک و طفلی به روی بام

میدان و ازدحام

از زنده باد خلق به تندیس انقلاب

تندیس انقلاب ربوده است در هوا

نخهای بادبادک و آن طفل نامراد

فریاد می کشد

ای بادبادکم

ای باد ... و زنده باد به هر لحظه بیشتر

می گیرد اوج و موج ز پروازهای باد

میدان تهی شده

دیگر نشانهای ز هیاهوی روز نیست

و آن طفل نامراد هم از بام رفته است

اما به زیر چشم حسود ستارگان

در پنجه های فاتح تندیس انقلاب

دنبال بادبادک او تاب می خورد