غزل شماره ۲۸۷۵ - نی تو شکلی دگری سنگ نباشی تو زری...

نی تو شکلی دگری سنگ نباشی تو زری

سنگ هم بوی برد نیز که زیباگهری

دل نهادم که به همسایگیت خانه کنم

که بسی نادر و سبز و تر و عالی شجری

سبزه ها جمله در این سبزی تو محو شوند

من چه گویم که تری تو نماند به تری

گر چه چون شیر و شکر با همه آمیخته ای

هیچ عقلی نپذیرد ز تو که زین نفری