غزل · مولوی
غزل شماره ۲۹۲۷ - ز کجا آمده ای می دانی...
1
ز کجا آمده ای می دانی
ز میان حرم سبحانی
2
یاد کن هیچ به یادت آید
آن مقامات خوش روحانی
3
پس فراموش شدستت آن ها
لاجرم خیره و سرگردانی
4
جان فروشی به یکی مشتی خاک
این چه بیع است بدین ارزانی
5
بازده خاک و بدان قیمت خود
نی غلامی ملکی سلطانی
6
جهت تو ز فلک آمده اند
خوبرویان خوش پنهانی