غزل شماره ۲۹۲۹ - ای خیالی که به دل می گذری...

ای خیالی که به دل می گذری

نی خیالی نی پری نی بشری

اثر پای تو را می جویم

نه زمین و نه فلک می سپری

گر ز تو باخبران بی خبرند

نه تو از بی خبران باخبری

مونس و یار دلی یا تو دلی

تو مقیم نظری یا نظری

ایها الخاطر فی مکرمه

قف زمانا بخداء البصر

لا تعجل به مرور و نوی

بدل اللیل بضو السحر

حسن تدبیرک قد صاغ لنا

الهیولی به حسان الصور

گر صور جان و هیولی خرد است

عشق تو دیگر و تو خود دگری

این هیولی پدر صورت هاست

ای تو کرده پدران را پدری

نی هیولای همه آبی بود

چه کند آب چو آبش ببری

گر هیولا و صور جان افزاست

دگرم عشوه مده تو دگری

از هیولا است صور ریگ روان

ریگ را هرزه چرا می شمری