غزل شماره ۲۹۸۸ - هر چند شیر بیشه و خورشیدطلعتی...

هر چند شیر بیشه و خورشیدطلعتی

بر گرد حوض گردی و در حوض درفتی

اسپت بیاورند که چالاک فارسی

شربت بیاورند که مخمور شربتی

بی خواب و بی قراری شب های تا به روز

خواب تو بخت بست که بسته سعادتی

از پای درفتادی و از دست رفته ای

بی دست و پای باش چه دربند آلتی

بی دست و پا چو گوی به میدان حق بپوی

میدان از آن توست به چوگان تو بابتی

ای رو به قبله من و الحمدخوان من

می خوانمت به خویش که تو پنج آیتی

ای عقل جان بباز چرا جان به شیشه ای

وی جان بیار باده چرا بی مروتی

رو کان مشک باش که بس پاک نافه ای

رو جمله سود باش که فرخ تجارتی

بر مغز من برآی که چون می مفرحی

در چشم من درآی که نور بصارتی

در مغزها نگنجی بس بی کرانه ای

در جسم ها نگنجی ز ایشان زیادتی

ای دف زخم خواره چه مظلوم و صابری

وی نای رازگوی چه صاحب کرامتی

خامش مساز بیت که مهمان بیت تو

در بیت ها نگنجد چه در عمارتی

چون غنچه لب ببند و چو گل بی دو لب بخند

تا هیچ کس نداند کاندر چه نعمتی

ای شاه شاد مفخر تبریز شمس دین

تبلیغ راز کن که تو اهل سفارتی