غزل · مولوی
غزل شماره ۳۰۱۷ - لاله ستانست از عکس تو هر شوره ای...
1
لاله ستانست از عکس تو هر شوره ای
عکس لبت شهد ساخت تلخی هر غوره ای
2
مصحف عشق تو را دوش بخواندم به خواب
آه که چه دیوانه شد جان من از سوره ای
3
مشکل هر دو جهان آه چه حلوا شود
گر شکر تو شود مغز شکربوره ای
4
چهره چون آفتاب بر تن چون غوره تاب
تا بشود پرشکر در تن هر روده ای
5
وا شدن از خویشتن هست ز ماسوره سهل
چونک سر رشته یافت خصم ز ماسوره ای
6
جسم که چون خربزه ست تا نبری چون خورند
بشکن و پیدا شود قیمت لاهوره ای
7
آه که ندیدی هنوز بر سر میدان عشق
رقص کنان کله ها هر طرفی کوره ای
8
پیش طبیب دو کون رفتم بیمار عشق
نبض دلم می جهید در کف قاروره ای
9
گفتمش ای شمس دین مفخر تبریز آه
جز ز تو یابد شفا علت ناسوره ای