غزل · مولوی
غزل شماره ۳۲۰۹ - نسیت الیوم من عشقی صلاتی...
1
نسیت الیوم من عشقی صلاتی
فلا ادری عشائی من غداتی
2
فوجهک سیدی! شمسی و بدری
و نثری منک یاقوت الزکاه
3
نداک سکره الارواح طرا
و فی لقیاک طاعء کل ناتی
4
لقد نهج الهوی منهاج کبد
فضاعت فی مناهجه ثباتی
5
و ادنی ما لقینا فی هواه
حیوه فی حیوه فی حیات
6
تشبثنا باذیال کرام
باید تایبات آیبات
7
فما اغنی التشبث للسکاری
و ما النتفعوا بیات النجاه
8
و انی الاستقامه والتوقی
لقلب بعد شرب المنکرات؟!