غزل شماره ۳۲۱۰ - اتاک الصوم فی حلل السعود...

اتاک الصوم فی حلل السعود

فدم واسلم علی رغم الحسود

وصم وافطر و عید فی نعیم

لک العمر الموبد بالخلود

فلا زالت تزف لک التهانی

مهناه من الملک الودود

فشکرا ثم شکرا ثم شکرا

لاوراد العطا خیرالورود

و سقیا ثم سقیا ثم سقیا

لجود بعد جود بعد جود

و کاسا قد سقیناه دهاثا

یری رقراقها تحت الجلود

ینابیع جرت شرقا و غربا

کانهارالجنان بلا رکود

و نیران الشباب موقدات

بسعد لا یخاف من الخمود

براح الروح روحی! قرعینا

و یا نفسی دعاک الجد عودی

و ارض الله واسعه فسیح

الی رب روف بالوفود

ینادی ربنا، عودوا الینا

اجبیونا و اوفوا بالعقود

ازهدا فی ملاقاتی و عندی

وجود، فی وجود فی وجود

ولم یخسر طلوب فی فنائی

ولم یمکن خلاف فی وعودی

خمش کردم که هر ناگفته را

بدیدم من که دیدی و شنودی