غزل · مولوی
غزل شماره ۳۲۱۹ - اسفا لقلبی یوما هجرالحبیب داری...
1
اسفا لقلبی یوما هجرالحبیب داری
و تحرقت ضلوعی و جوانحی بناری
2
و سعاده لیوم نظرالسعود فینا
نزل السهیل سهلا و اقام فی جواری
3
فدخلت لج بحر بطرا بما اتانی
فغرقت فیه لکن نظرالحبیب جاری
4
فتحت عیون قلبی فرایت الف بحر
و مراکبا علیها بهوی الهوا سواری
5
تبریز حض فضلا و ترابه کمالا
بشعاع نور صدر هو افضل الکبار
6
تبریز اشفعی لی بشفاعه الی من
زعقات وجد قلبی لحقته بالتواری
7
و لاجل سو حالی بتواضعی لدیه
و تعرضی هوانی بهواه والصغار
8
و تقول لا تقطع کبدا رهین شوق
برجاک ما یرجی و یذوب بالبواری
9
و تتوب من ذنوبی و تجاسری علیه
و لیه عود قلبی و نهایه الفرار
10
لمعات شمس دین هو سیدی حقیقا
هی اصل اصل روحی و وراء هاعواری
11
جمع الاله شملا قطعته شقوه لی
فهو الکبیر یعفو لجنایه العصاری