غزل شماره ۳۲۲۷ - یا ساقی الراح خذ و امرلاء به طاسی...

یا ساقی الراح خذ و امرلاء به طاسی

فلست املک صبر نوبهالکاس

و تابع الطاس مملوا بلا مهل

فان صحوت فهذا نوبه الیاس

و دوام السکر من کاس البقا مددا

فحاله الصحو یاتی الف وسواس

بالله راسک حرک هکذا طربا

حتی تقع قهوه حمرآء فی راسی

بالروح تسقی وراء الغیب قهوتنا

یظل تدرک سقیاها بایناس

اذا سقاک بکاس الخلد فی نفس

تری حیاتک تبقی لا بانفاس

و تستلذ باقمار البقا طربا

و قهوه الخد تصبح ساقیا حاسی