عرصه سکوت

امشب مرا ز بودن خود شاد می کنی

ویرانه ای به نام دل آباد می کنی

از یاد برده ام همه را غیر نام تو

می رقصم آن زمان که مرا یاد می کنی

آزاد می شوم اگر از خویش بگذرم

امشب مرا ز قید خود آزاد می کنی

بایست بگذرد دلم از عرصۀ سکوت

دل را تمام صحنۀ فریاد می کنی