غزل · احمد پروین
مزرعه خیال
1
میوۀ خواب می دهد ، مزرعۀ خیال من
می شود آنچه می شود در هوس مهال من
2
می روم اوج آسمان می دهم عرش را تکان
خلوت عرش می دهد سایه به زیر بال من
3
مست غرور می شوم از اثر نگاه او
خلوت ناز چشم او عرصۀ دل مجال من
4
پلۀ ادعا مزن بر سر بام خود دلا
لاف تو می کشد تو را در سفر زوال من