نیایش

بوی تردید می دهد دستم

چون می آید به ادعای قنوت

در زبانم نیایشی جاری

مرغ جانم به شاخۀ هپروت

پشت خم کرده ام برای رکوع

سر من می خورد به یک مانع

مانعی مثل من شبیه خودم

یا رحیم ای حکیم یا صانع

جانمازم کلیشه ای شده است

بوی تکرار می دهد اشکم

کار من نیست این عروج بزرگ

توی این ادعا عجب کشکم !