غزل · ملا هادی سبزواری
غزل شماره ۲ - ای که پنداری که نبود حشمت و جاهی ترا...
1
ای که پنداری که نبود حشمت و جاهی ترا
هست شرق و غرب عالم ماه تا ماهی ترا
2
از پیش تا چند گردی کو بکو و در بدر
رو بخویش آور که هست از خود باو راهی ترا
3
گام نه اول بره پس از خود ای سالک بره
زان نه آگه که از خود هست آگاهی ترا
4
گر خدا خواهی تو خود خواهی بنه در گوشه ای
تا که خود خواهی شود عین خدا خواهی ترا
5
جام جم خواهی بیا از خود ز خود بیخود طلب
بهر دارا ساختند آئینه شاهی ترا
6
خوشه ای از خرمنش اسرار اگر داری طمع
اشک باید ژاله سان و چهره کاهی ترا