غزل · ملا هادی سبزواری
غزل شماره ۱۷ - وجودش بس ز حق دارد مزایا...
1
وجودش بس ز حق دارد مزایا
غدانی مریه منه البرایا
2
دل از من برده شوخ مه لقائی
تناهی حسنه اقصی القصایا
3
بتی سنگین دلی سیمین عذاری
صبیح الوجه مرضی السجایا
4
ملاحتهای شیرینان پر شور
عکوس من محیاه مرایا
5
بفردوسم مخوان از خلد رویش
فمن خلی النقود بالنسایا
6
ز صبح طلعت و زلف شب آساش
غدت غدوات ایامی عشایا
7
سخن کوته بود در وصف قدش
مدی الاعمار لو قلنا تحایا
8
چو اسرار دهان و از میان داشت
فقلبی فی زوایاه جنایا