غزل · ملا هادی سبزواری
غزل شماره ۱۲۹ - علی صدغ لیلی تهب النسیم...
1
علی صدغ لیلی تهب النسیم
از این غصه دل اوفتاده دو نیم
2
هر آنکس که چشم ترا دید و گفت
الا ان هذا لسحر عظیم
3
رقیبش بما بر سر خشم بود
قنا ربنا ذالعذاب الالیم
4
بهاران شد و میدمد گل ز شاخ
فدعنی و کاسا رحیقا ندیم
5
چو مردم بخاکم فشانید می
لیحیی المرام العظام الرمیم
6
فتاده است اسرار شورم بسر
بذکری لسملی و عهد قدیم