غزل · نجمه زارع
غزل شماره ۵ - من، میز قهوه خانه و چایی که مدتی ست......
1
من، میز قهوه خانه و چایی که مدتی ست...
هی فکر می کنم به شمایی که مدتی ست...
2
"یک لنگه کفش" مانده به جا از من و تویی
در جستجوی "سیندرلایی" که مدتی ست...
3
با هر صدای قلب، تو تکرار می شود
ها! گوش کن به این اپرایی که مدتی ست...
4
هر روز سرفه می کنم اندوه شعر را
آلوده است بی تو هوایی که مدتی ست...
5
دیگر کلافه می شوم و دست می کشم
از این ردیف و قافیه هایی که مدتی ست...
6
کاغذ مچاله می شود و داد می زنم:
آقا! چه شد سفارش چایی که مدتی ست...