مرد خاکی

مردی درون میکده آمد

گفت : کشمکش پنجاه و پنج .

از پشت پیشخوان

مردی به قامت یک خرس

دستی به زیر برد

تق -

چوب پنبه را کشید

و بی خیال گفت : مزه ... ؟

مرد گفت : خاک ...

"دستی به ته کفش خویش زد ."

الکل درون کبودی لیوان ، ترانه خواند .

*

وقتی شمایل بطری

از سوزش عجیب نگهداری

و بوی تند رها شد

آن مرد بی قرار ،

دست خاکی خود در دهان گذاشت .

ناگاه از تعجب این کار

سی و هشت چشم نیمه خمار بسته ،

باز شد

و شگفتی و تحسین خویش را

مثل ستون خط و خالی سیگار

در چین چهره ی آن مرد گرم

خالی کرد ...

*

ناگاه

مردی صدای بمش را

بر گوش پیشخوان آویخت :

- میهمان من ، بفرمایید ...

چند لحظه سکوت ، بعد

صدای پر هیبت مردی دگر

فضای دود کافه را شکافت :

- من شرط را باختم به رفیقم

میهمان من ، بفرمایید ...

حساب شد .

*

در اوج اضطراب میکده ،

آن مرد خاکی ساکت ،

پولی مچاله شده

بر چشم پیشخوان گذاشت

و در دو لنگه ی در ، ناپدید شد ...