هستی ...

چشمه ی پیری است

در انتهای راه کویر کور

باید گذشت از این راه ؟

این مرد راه ،

صبوری و تسلیم

جاری ست

در رگش ...

برهوتیان کلافه ی تنهایی !

باید ز راه مانده ، گذشتن

باید که سرافراز به چشمه رسیدن .

*

این چشمه در انتظار عبث نیست ...