۷۷ - سارقی قفل دکانی می برید

سارقی قفل دکانی می برید

مرد همسایه ز پشت بام دید

بانگ زد بر او که هان ای ناشناس

بر در دکان چرا هستی پلاس ؟ (۱)

دزد گفتش مطربی هستم غریب

مبتلایم بر غم هجر حبیب (۲)

تا دل غمگین خود را خوش کنم

در فراق یار ، تاری می زنم

مرد گفتا ای عجب ، این وقت شب

مردمان خوابند و تو اندر طرب ؟!

حالیا گو از چه تارت بی صداست ؟

یا که شاید علتی در گوش ماست ؟ (۳)

چون نمی آید صدای ساز تو ؟

نغمه ای بنواز ما را یا برو

دزد گفتش مشکل از گوش تو نیست

فن بنده نوعی از رامشگریست... (۴)

چون نوازم ساز خود در نیم شب

بشنوی فردا صدایش ، ای عجب !

این نوا با آفتاب آید برون !

دم به دم هم شدتش گردد فزون !

بس که جانسوزست بانگ ساز من

می نشیند بر دل هر مرد و زن

اندکی باید بگیری صبر ، پیش

تا به پایان آورم آهنگ خویش

صبح فردا چونکه برخیزی ز خواب

می رسد بر گوشت این آهنگ ناب !