برگزیده دل

قسم به صبح صداقت که صادقی تو هنوز

مرا در این یم عالم، چو قایقی تو هنوز

نبسته ای به میان، تیغ ناروای ستم

به رحمت از دل و جانم، موافقی تو هنوز

جفای عشق تورا، دل زعمق جان بخرد

یقین من بشد آخر؛ خود عاشقی تو هنوز

بسی قضا ببرد دست من به برق بلا

به سیم برق بلا هم، چو عایقی تو هنوز

به لکنتی نتواند دلم سخن بدمد

به جای دل، چه غم آخر؛ که ناطقی تو هنوز

تو روح عشق دمیدی به جان بی نفسم

خوشا! به عالم عرفان که خالقی تو هنوز

تو اندر این صف خوبان ز سابقون شده ای

به خرقه و دم جانانه، سابقی توهنوز

زدلبران دو عالم، تو را گزیده دلم

چرا که در دل الیار، فایقی تو هنوز