نازنین

عشوه ها بر دل نمودی نازنین

آخر از دستم ربودی نازنین

خواب دوشینم بسی برهم زدی

خود در این طوفان غنودی نازنین

از گرانجانی بدر بردی مرا

در به رویم برگشودی نازنین

چون نهادم پا براین دروازه ات

نغمه ای دیگر سرودی نازنین

دل گرفتی، جانی از نو دادی ام

ای عجب! چون کان جودی نازنین

دیدمت اندر کرامت بی رقیب

چشمه ی جانی و رودی نازنین

جانم ار نقصان بیابد در رهت

وه چه غم دیگر! تو سودی نازنین

بود عالم، نور و شورش زآن تو

روشنای هر وجودی نازنین

تیر عشقت همچنان در دل بدار

به که صیادم تو بودی نازنین

خواهد این الیارخونین بال تا

پیشت آرد جان بزودی نازنین