خلق نیکو

خلق نیکو در بشر یک نعمت یزدانی است

گر تهی باشد بشر زآن، رونق نادانی است

هم معطر سازد انسان را مدام اش از درون

هم ببخشد اعتبارش، خلعت رحمانی است

از کویر جان انسان بوته ی خلق نکو

می زداید خستگی را چون چراغ جانی است

روشنای روز را روشن تر و شب را نکو

سازد ار باشد کسی را، رحمت پنهانی است

ریشه در نهر زلال خصلت پیغمبران

هم بشر را پیک رحمت، آیت ایمانی است

خلق اگر باشد مزین بر صفات انبیاء

درد دل گردد مداوا، نسخه ی درمانی است

تو هم ای الیار اگر گردی مزین زاین صفت

قیمتت افزون شود چون گوهر انسانی است